Toen ik voor het eerst dit verhaal heb gelezen, dan had ik er zelf een traan van nagelaten. Het was zo aangrijpend waar men onmiddelijk een boodschap van probeert mee te delen, gezien er op dit moment veel van die ware verhalen gebeuren in het realiteit overal op de wereld. Men is het niet bewust tot wanneer het te laat is.
euh …
Ja,,
triestig, en het gebeurt inderdaad veel …
Oké, Naoual,, Jij bent Mooiiiiii ;°)
Niet alleen de jongen is niet duidelijk over zijn gevoelens, ook het meisje maakt een serieuze fout. Hoe kan ze nu echt menen dat ze spijt heeft, terwijl ze haarzelf nog kan tegenhouden om zelfmoord te plegen? Ze zegt al op voorhand dat ze spijt heeft over iets dat ze nog niet gedaan heeft. Als je op dat moment echt spijt hebt; doe het dan niet.
Ik veroordeel nooit de persoon die zelfmoord pleegt, omdat je nooit iemands pijn kan voelen. Veroordelen is geen oplossing, wel helpen. Maar ik veroordeel wel de zelfmoord-daad. Het is nooit een oplossing, en je zadelt je gehele omgeving op met een reusachtig schuldgevoel dat een normaal rouwproces zeker in de weg staat. Geen enkel liefdesverdriet is het waard om zich van het leven te beroven.
En toch is het een mooi verhaaltje, al is het volgens mij niet “waar”.
Oohneeeh dit is echt
een erg verhaal!
p.s.: you’re a beaty!XD